Śluby panieńskie - Aleksander Fredro - Strona 41

GUSTAW

Pomyśl o tem,
Jakim dla ciebie byłoby kłopotem,
Gdyby wróciła dawna postać rzeczy,
po krótkim milczeniu
A z nią i miłość, tobie tak niemiła.
po krótkim milczeniu
Matka by może także za mną była.

ANIELA
Ach, tak mnie kocha!
GUSTAW
Cóż wtedy się stanie?
ANIELA
/ prosząc się /
Cóż ja mam mówić? — na cóż to pytanie?
GUSTAW
/ biorąc ją za rękę /

Nie wierz, Anielo, tej pieszczocie wzroku,
Gdy z wolna sunąc spocznie w twoim oku,
Tej drżącej dłoni, kiedy ciebie bliska,
Nie wierz głosowi, co się w duszę wciska,
Lecz własne serce niechaj cię oświeci;
Ach, tylko miłość równą miłość nieci!
Serce — milczy?

ANIELA
/ spojrzawszy mu w oczy /
Nie.
GUSTAW
/ pociągając w objęcia /
Anielo!
ANIELA
/ w jego objęciu /

Gustawie!
wyrywając się z objęcia
A tamta?

GUSTAW
Tyś jest, tyś nią była zawsze.
ANIELA
Jak to, Aniela?
GUSTAW
Żadnej nie znam innej.
ANIELA
Ale nie zwodzisz?
GUSTAW

O, nie bądź w obawie:
Użyłem zdrady, lecz zdrady niewinnej.
Byłżebym wzniecił uczucia łaskawsze,
Gdy się przybliżyć starałem daremnie,
Gdy uprzedzona stroniłaś ode mnie?

ANIELA

Więc nie kochałeś? — To nie jest odmianą?
I jedna jestem….

GUSTAW
/ sens kończąc /
Jedynie kochaną.
ANIELA
Zatem i Klarze…
GUSTAW
/ sens kończąc /

Odpuszczona wina,
Albin ją kocha, a ona Albina.

Scena VII
/ Ciż sami, Radost, Pani Dobrójska /
/ Radost spiesznie wchodzi, za nim Dobrójska — Radost staje tuż przed Gustawem, zadychany równie jak Dobrójska, mówić nie może. Po krótkiej chwili milczenia, Gustaw parska śmiechem. /
RADOST
/ obracając się do stojącej za nim Dobrójskiej /
Śmieje się — widzi pani?
PANI DOBRÓJSKA
/ ocierając czoło /
Widzę.
RADOST
/ biorąc się pod boki, do Gustawa /
Mości panie.
GUSTAW
Oho!
RADOST
/ zbity z mowy /

Oho! — słyszy pani? — Oho, jeszcze.
Powiedz, więc słuszne były moje troski wieszcze?
Nabroiłeś, naplotłeś!… Lecz zrób tu wyznanie:
W jakiej, gdzie, kiedy, w której kochasz się Anieli?

GUSTAW
/ biorąc za rękę Anielę /
W której? — w tej.
RADOST

A!
obracając się do Dobrójskiej
A!

GUSTAW
/ do Anieli /
Wszak tak?
ANIELA
O, tak.
RADOST

Otóż macie!
I któż go tu zrozumie? Wszakżeście słyszeli?
A! A ów pojedynek? Mów no, panie bracie.

GUSTAW
/ odprowadzając na stronę /
Wszak wiesz, stryjaszku?…
RADOST
/ głośniej /
Co? Jak?
GUSTAW
/ jeszcze głośniej /
Na reducie.
RADOST
Pst, pst!
GUSTAW
Poszło wam…
RADOST
/ chce mu usta zamknąć /
Milczże, bałamucie…
GUSTAW
/ usuwając głowę /
Podobno…
RADOST
/ jak wyżej /
Cicho!
GUSTAW
/ jak wyżej /
O to…
RADOST
/ jak wyżej /