Cykl osiemnastu sonetów, które Mickiewicz napisał po podróży na Krym w 1825 roku. Wędrowiec, zwany Pielgrzymem, podziwia stepy, morze, góry i orientalną kulturę Krymu, ale zachwyt miesza się z samotnością i tęsknotą za Litwą. Już w pierwszym sonecie, „Stepach akermańskich”, bohater nasłuchuje głosu z Litwy, a kończy słowami „Jedźmy, nikt nie woła”.