Krótkie, dowcipne wiersze, w których Kochanowski pisze o wszystkim: o przyjaciołach, uczcie, zdrowiu, ludzkich wadach i o tym, jak kruche jest życie. Obok żartobliwych fraszek są tu refleksje filozoficzne w duchu stoików i epikurejczyków, a także pochwała spokojnego życia na wsi w Czarnolesie. Kochanowski przeniósł ten gatunek do literatury polskiej.