Jan Kochanowski
Treny
[Motto i dedykacja]
Tales sunt hominum mentes, quali pater ipse
Juppiter auctiferas lustravit lumine terras.
ORSZULI KOCHANOWSKIEJ,
WDZIĘCZNEJ, UCIESZONEJ, NIEPOSPOLITEJ DZIECINIE, KTÓRA CNÓT WSZYTKICH I DZIELNOŚCI PANIEŃSKICH POCZĄTKI WIELKIE POKAZAWSZY, NAGLE, NIEODPOWIEDNIE, W NIEDOSZŁYM WIEKU SWOIM, Z WIELKIM A NIEZNOŚNYM RODZICÓW SWYCH ŻALEM ZGASŁA, JAN KOCHANOWSKI, NIEFORTUNNY OCIEC, SWOJEJ NAMILSZEJ DZIEWCE ZŁZAMI NAPISAŁ.
NIE MASZ CIĘ, ORSZULO MOJA.
Źródło tekstu: Wolne Lektury.
O lekturze
- Autor
- Jan Kochanowski
- Czas powstania
- 1580
- Epoka
- Renesans
- Gatunek
- tren (cykl trenów)
- Najważniejsze utwory
- Tren I, Tren V, Tren VII, Tren VIII, Tren IX, Tren X, Tren XI, Tren XIX (Sen)
Cykl dziewiętnastu trenów po śmierci córki poety, dwuipółletniej Urszulki. Kochanowski opisuje rozpacz ojca, pustkę w domu i wspomnienia dziecka, a potem kryzys wiary w rozum i w dobry porządek świata, w który wierzył jako renesansowy humanista. W ostatnim trenie, „Śnie”, zmarła matka poety przynosi mu na rękach Urszulkę i przynosi pocieszenie.