Hamlet - William Shakespeare - Strona 1

William Shakespeare
Hamlet

Królewicz duński
tłum. Józef Paszkowski

OSOBY:
* KLAUDIUSZ — król duński
* HAMLET — syn poprzedniego, a synowiec teraźniejszego króla
* POLONIUSZ — szambelan
* HORACY — przyjaciel Hamleta
* LAERTES — syn Poloniusza
* WOLTYMAND, KORNELIUSZ, ROZENKRANC, GILDENSTERN, OZRYK — dworzanie
* KSIĄDZ
* MARCELLUS, BERNARDO — oficerowie
* FRANCISKO — żołnierz
* RAJNOLD — sługa Poloniusza
* ROTMISTRZ
* POSEŁ
* DUCH ojca Hamleta
* FORTYNBRAS — książę norweski
* GERTRUDA — królowa duńska, matka Hamleta
* OFELIA — córka Poloniusza
* Panowie, damy, oficerowie, żołnierze, aktorowie, grabarze, majtkowie, posłowie i inne osoby.

Rzecz się odbywa w Elsynorze.
AKT PIERWSZY
SCENA PIERWSZA
/ Taras przed zamkiem. /
/ Francisko na warcie. Bernardo zbliża się ku niemu. /
BERNARDO
Kto tu?
FRANCISKO

Nie, pierwej ty sam mi odpowiedz;
Stój, wymień hasło!

BERNARDO
«Niech Bóg chroni króla».
FRANCISKO
Bernardo?
BERNARDO
Ten sam.
FRANCISKO

Bardzo akuratnie
Stawiacie się na czas, panie Bernardo.

BERNARDO

Tylko co biła dwunasta. Idź, spocznij,
Francisko.

FRANCISKO

Wdzięcznym wam za zluzowanie,
Bom zziąbł i głupio mi na sercu.

BERNARDO

Miałżeś
Spokojną wartę?

FRANCISKO
Ani mysz nie przeszła.
BERNARDO

Dobranoc. Jeśli napotkasz Marcella
I Horacego, z którymi tej nocy
Straż mam odbywać, powiedz, niech się śpieszą.

/ Horacy i Marcellus wchodzą. /
FRANCISKO
Zda mi się, że ich słyszę. — Stój! Kto idzie?
MARCELLUS
«Lennicy króla».
HORACY
«Przyjaciele kraju».
FRANCISKO
A zatem dobrej nocy.
MARCELLUS

Bądź zdrów, stary.
Kto cię zluzował?

FRANCISKO
Bernardo. Dobranoc.
/ odchodzi /
MARCELLUS
Hola! Bernardo!
BERNARDO

Ho! Czy to Horacy
Z tobą, Marcellu?

HORACY
Niby on.
BERNARDO
Witajcie.
HORACY

I cóż? Czy owa postać i tej nocy
Dała się widzieć?

BERNARDO
Ja nic nie widziałem.
MARCELLUS

Horacy mówi, że to przywidzenie.
I nie chce wierzyć wieści o tym strasznym,
Dwa razy przez nas widzianym zjawisku;
Uprosiłem go przeto, aby z nami
Przepędził część tej nocy dla sprawdzenia
Świadectwa naszych oczu i zbadania
Tego widziadła, jeżeli znów przyjdzie.

HORACY
Nic z tego; ręczę, że nie przyjdzie.
BERNARDO

Usiądź
I ścierp, że jeszcze raz zaszturmujemy
Do twego ucha, które tak jest mocno
Obwarowane przeciw opisowi
Tego, czegośmy przez dwie noce byli
Świadkami.

HORACY

Dobrze, usiądźmy; Bernardo!
Opowiedz, jak to było.

BERNARDO

Przeszłej nocy,
Gdy owa jasna gwiazda na zachodzie
Tę samą stronę nieba oświecała,
Gdzie teraz błyszczy, i zamkowy zegar
Bił pierwszą, Marcel i ja ujrzeliśmy…

MARCELLUS
Przestań; spojrzyjcie tam: nadchodzi znowu.
/ Duch się ukazuje. /
BERNARDO
Zupełnie postać nieboszczyka króla.
MARCELLUS