Księgi XXI–XXIV – Śmierć Hektora i pogrzeb

W dwudziestej pierwszej księdze Achilles goni Trojan aż do rzeki Ksantos. W wodzie i na brzegu dokonuje masakry; bierze też dwunastu młodych jeńców, których chce później złożyć w ofierze Patroklosowi. Zabija Likaona, który błaga o litość, ale Achilles odrzuca prośbę i powołuje się na własny los oraz na to, że śmierć jest nieunikniona. Ksantos, rozgniewany brutalnością Achillesa, przeciwstawia mu się jako rzeka i niemal go pochłania. Wtedy Hera wysyła Hefajstosa, który ogniem osusza dolinę, wypala nadbrzeżne drzewa i zmusza rzekę do ustąpienia. Ostatecznie Achilles wydostaje się z niebezpieczeństwa. Bogowie wdają się potem w walkę między sobą, lecz Zeus pozwala im się tylko wzajemnie zgniewać, a nie wydać całej wojny na zniszczenie świata.

W dwudziestej drugiej księdze Trojanie uciekają do miasta, a Hektor zostaje sam przed murami. Priam i Hekuba błagają go, by nie stawał do pojedynku z Achillesem, lecz Hektor waha się tylko chwilę. Ostatecznie postanawia stawić czoło przeznaczeniu. Gdy widzi zbliżającego się Achillesa, traci odwagę i zaczyna uciekać wokół murów Troi. Achilles ściga go trzy razy wokół miasta. Bogowie ważą losy obu bohaterów w złotej wadze: los Hektora opada, co oznacza jego śmierć. Atena podstępem zwodzi Hektora, przybierając postać Deifoba i obiecując pomoc. Hektor staje do ostatecznej walki. Rzuca włócznię, lecz Achilles unika ciosu. Następnie Achilles godzi Hektora w gardło w miejscu, gdzie szyja łączy się z karkiem. Hektor prosi o oddanie ciała rodzicom za okup, ale Achilles odmawia. Umierający Hektor przepowiada mu rychłą śmierć z ręki Parysa i Apollina. Po śmierci Hektora Achilles pastwi się nad ciałem: przekłuwa mu stopy i przywiązuje zwłoki do rydwanu. Ciągnie ciało wokół grobu Patroklosa, a Trojanie w mieście opłakują Hektora. Pryjam, Hekuba i Andromacha rozdzierają się z bólu, a Andromacha przewiduje los sieroty Astyanaksa.

W dwudziestej trzeciej księdze Achilles organizuje igrzyska pogrzebowe ku czci Patroklosa. Najpierw odbywa się żałoba i spalenie zwłok Patroklosa na stosie, a następnie rywalizacja w różnych konkurencjach: wyścigach rydwanów, walce pięściarskiej, zapasach, biegu, pojedynku na dzidy, rzucie dyskiem i strzelaniu z łuku. Achilles przyznaje nagrody i rozstrzyga spory między zawodnikami. Igrzyska pokazują wspólnotę Greków, ich rywalizację, ale też szacunek dla poległego przyjaciela Achillesa.

W ostatniej księdze Achilles nadal nie daje ciała Hektora rodzicom. Apollo i inni bogowie oburzają się na tę zniewagę, a Zeus postanawia oddać zwłoki Troi. Wysyła Hermesa, by bezpiecznie doprowadził Priama do obozu Achillesa. Stary król przybywa nocą z bogatymi darami i błaga Achillesa o zwrot ciała syna. Achilles przypomina sobie własnego ojca Peleusa i wzrusza się. Przyjmuje okup, oddaje ciało Hektora i zapewnia, że nie będzie znieważał zmarłego. Pryjam i Achilles wspólnie płaczą, a następnie jedzą razem posiłek. Po nocy Hermes odprowadza Priama z obozu greckiego do Troi. W mieście Kasandra pierwsza dostrzega powrót zwłok Hektora. Trojanie opłakują go publicznie, a Andromacha, Hekuba i Helena wygłaszają długie lamenty. Na końcu odbywa się pogrzeb: ciało Hektora zostaje spalone, kości złożone w złotej urnie, a nad grobem usypany zostaje kurhan. Tak kończy się Iliada.