Najważniejszą postacią powieści jest Stanisław Wokulski – właściciel sklepu galanteryjnego, człowiek energiczny, pracowity i stale rozdarty między praktycznym działaniem a uczuciem do panny Izabeli Łęckiej. Wokulski potrafi robić interesy, zdobywać pieniądze i pomagać innym, ale jednocześnie coraz silniej uzależnia swoje decyzje od spraw uczuciowych. Jest także bohaterem zmieniającym się: po okresie rozgoryczenia szuka nowego celu w pracy naukowej, a jego dawną miłość coraz wyraźniej zastępuje pragnienie innego życia.
Ignacy Rzecki to stary subiekt i przyjaciel Wokulskiego. Od lat mieszka przy sklepie, prowadzi uporządkowane życie, wierzy w dawne ideały i zapisuje swoje wspomnienia w pamiętniku. Jest człowiekiem wiernym, przywiązanym do pracy, sklepowych tradycji i pamięci o dawnych czasach. Jego postawa pokazuje przywiązanie do tego, co minione, oraz trudność pogodzenia się ze zmianami.
Izabela Łęcka pochodzi ze świata arystokracji. Jest piękna, przyzwyczajona do luksusu, żyje salonami, teatrem i wykwintnymi rozmowami. Początkowo patrzy na Wokulskiego z góry, traktując go jak kupca z niższej sfery, lecz z czasem zaczyna widzieć w nim człowieka energicznego i ważnego. Jej stosunek do niego zmienia się powoli, ale bez pełnej jednoznaczności.
Tomasz Łęcki to ojciec Izabeli, dumny i dobrze ułożony, ale prawie bez pieniędzy. Pragnie utrzymać pozycję rodziny i chętnie wykorzystuje energię oraz majątek Wokulskiego. Jego postać pokazuje upadek dawnego świata i zależność od ludzi spoza arystokracji.
Helena Stawska jest młodą, pracującą kobietą, mieszkającą z córeczką i matką. Budzi współczucie, bo żyje w trudnych warunkach, a jednocześnie pozostaje uczciwa i spokojna. Wokulski coraz częściej zwraca na nią uwagę i pomaga jej, a Rzecki widzi w niej możliwość nowego, lepszego związku dla przyjaciela.
Ważną rolę pełnią też Julian Ochocki – młody wynalazca marzący o „machinie latającej” – oraz profesor Geist, chemik prowadzący badania nad niezwykłymi metalami. Obaj wiążą się z wątkiem nauki, pracy i przyszłości. Wśród postaci drugoplanowych znaczące są także pani Wąsowska, baron Krzeszowski, prezesowa Zasławska, Starski i Szuman, którzy dopełniają obraz różnych środowisk i sposobów myślenia.
Akcja obejmuje przede wszystkim lata 1878–1879. Rozpoczyna się w Warszawie, gdzie ważnym miejscem jest sklep galanteryjny pod firmą J. Mincel i S. Wokulski, mieszkanie Łęckich, Łazienki, kościół, a także domy i salony arystokratyczne. Później pojawia się Paryż – miasto wielkie, ruchliwe i uporządkowane, stanowiące dla Wokulskiego miejsce nowych obserwacji i nowych idei. Istotną przestrzenią staje się również Zasławek, majątek prezesowej, gdzie rozgrywają się ważne sceny związane z Izabelą, rozmowami o miłości i kolejnymi rozczarowaniami. W pamiętniku Rzeckiego wracają też wspomnienia dawnych wojen, Węgier, Turcji i Europy.
Finał pokazuje rozpad najważniejszych więzi i niepewność losów bohaterów. Wokulski po rozczarowaniu uczuciowym oddala się od Warszawy, przygotowuje testament i znika z pola widzenia, co budzi wątpliwości co do jego dalszego losu. Równocześnie umiera Rzecki – „ostatni romantyk” – człowiek najbardziej wierny dawnym ideałom i wspomnieniom. Zakończenie łączy więc odejście Wokulskiego z zamknięciem świata starego subiekta. Pozostają pamiętnik, listy i ślady po bohaterach, a także wrażenie, że dawne marzenia nie znalazły spełnienia.