Kategorie
Cierpienia młodego Wertera - Johann Wolfgang von Goethe - Strona 89
Na smutną wieść przyjechał stary komisarz co tchu i ucałował, płacząc rzewnie, konającego. Niebawem nadeszli pieszo starsi synowie jego i padli na kolana przy łóżku, bolejąc niewymownie. Potem całowali mu ręce i usta, a najstarszy, którego Werter najgoręcej kochał, przywarł do jego ust, całował je aż do chwili skonu, a potem musiano go przemocą odrywać od zwłok. Zmarł o dwunastej w południe. Obecność komisarza przyczyniła się do załagodzenia całego zajścia i skutków. Koło jedenastej w nocy pochowano zmarłego w obranym przezeń miejscu. Za trumną szedł stary komisarz ze synami, Albert nie był w stanie tego uczynić. Stan Loty budził obawy o jej życie. Ponieśli go do mogiły rękodzielnicy miejscy. Nie odprowadził ciała żaden z księży.
Kategorie: Romantyzm · Szkoła średnia
Źródło tekstu: Wolne Lektury, tłumaczenie: Franciszek Mirandola.
Tagi:
cierpienia młodego wertera
bogurodzica
sklepy cynamonowe (zbiór)
charles dickens
przygody tomka sawyera
pan wołodyjowski
lament świętokrzyski
stefan żeromski
Realizacja serwisu: Virtualmedia