Akt III – Podejrzenia, Banquo i duch na uczcie

W trzecim akcie Makbet staje się królem, ale nie daje mu to spokoju. Banko przypomina sobie przepowiednię Czarownic, według której jego potomkowie mają objąć tron. Sugeruje to, że Makbet zdobył władzę kosztem zbrodni, ale jego linia nie utrzyma korony. W rozmowie z Bankiem Makbet zachowuje pozory przyjaźni, a jednocześnie planuje nowe działania. Następnie potajemnie rozmawia z dwoma mordercami. Przekonuje ich, że Banko jest ich wrogiem i że z jego powodu wcześniej nie osiągnęli sukcesu. Oferuje im pomoc i nakłania do zabicia Banka oraz jego syna Fleance’a, ponieważ obawia się przepowiedni o jego potomstwie.

W scenie drugiej Lady Makbet zachęca męża, by nie zamartwiał się przeszłością. Makbet tłumaczy, że po śmierci Duncana czuje się zagrożony, bo „nadcięty przez nas wąż” może jeszcze ugryźć. Postanawia więc nadal działać przemocą. W scenie trzeciej mordercy napadają na Banka i Fleance’a w pobliżu pałacu. Zabijają Banka, ale Fleance ucieka. To ważne, bo zapowiada, że przepowiednia Czarownic nie została całkowicie zniszczona. Makbet dowiaduje się o tym podczas uczty i wpada w coraz większy lęk.

Scena czwarta to jedna z najważniejszych scen dramatu. Podczas uczty Makbet widzi ducha Banka siedzącego na jego miejscu. W obecności gości zaczyna mówić do zjawy i traci panowanie nad sobą. Lady Makbet próbuje ratować sytuację, tłumacząc wszystkim, że król ma tylko chwilowy napad choroby. Jednak Makbet widzi ducha ponownie i reaguje coraz bardziej rozpaczliwie. Uczta zostaje zrujnowana, a goście wychodzą zaniepokojeni. Makbet przyznaje, że musi jeszcze więcej wiedzieć, i postanawia udać się ponownie do Czarownic. W końcowym monologu mówi, że jest już tak głęboko we krwi, iż trudno byłoby mu się wycofać.

W scenie piątej Hekate gniewa się na Czarownice, że działały bez jej udziału. Zapowiada, że przygotuje dla Makbeta kolejne złudzenia, aby doprowadzić go do zguby. Scena szósta pokazuje, że opinia o Makbecie zaczyna się psuć także wśród innych możnych. Lennox i Pan rozmawiają o podejrzanych okolicznościach śmierci Duncana i Banka. Dowiadujemy się również, że Makduf udał się do Anglii, by szukać pomocy u króla Edwarda. Tym samym konflikt przestaje być tylko sprawą sumienia Makbeta, a staje się otwartym zagrożeniem dla całej Szkocji.