Tomkowe psoty i bielenie parkanu

Powieść otwiera scena w domu ciotki Polly w St. Petersburg nad Missisipi. Ciotka szuka Tomka, który zniknął z domu i wcześniej podjadał konfitury. Chłopiec wymyka się jej spod ręki dzięki sprytowi i natychmiast wraca do swoich zwykłych zajęć: leniuchuje, zrzuca pracę na Jima, a przy kolacji próbuje kraść cukier. Ciotka podejrzewa go o wagary i szykuje dla niego karę: ma w niedzielę pracować. Tomek jednak nie przejmuje się długo niepowodzeniami. Na ulicy ćwiczy nowe gwizdanie, a zaraz potem spotyka elegancko ubranego chłopca. Dochodzi między nimi do kłótni i bójki. Tomek wyzywa nieznajomego, prowokuje go i w końcu wdaje się w ręczną walkę. Chłopiec trafia go kamieniem, a Tomek odkrywa, gdzie tamten mieszka. Po powrocie do domu wpada w kolejną zasadzkę ciotki, która widzi jego zniszczone ubranie i postanawia ukarać go pracą w niedzielę.

W sobotni poranek Tomek dostaje zadanie bielenia parkanu. Początkowo uważa je za karę najgorszą z możliwych. Pragnie się wykręcić, ale nie ma żadnego sposobu. Wtedy wpada na pomysł: zaczyna malować tak, jakby była to wielka przyjemność i wyróżnienie. Gdy przychodzi Ben Rogers, Tomek udaje, że praca jest czymś wyjątkowym i trudnym do zdobycia. Ben daje się nabrać i sam prosi o pędzel. Tomek najpierw się wzbrania, potem zgadza się za jabłko. W ten sposób kolejni chłopcy wykupują od niego prawo do malowania: Bill daje latawiec, Johnny daje zdechłego szczura. Do wieczora parkan zostaje wybielony, a Tomek staje się bogaty w chłopięce skarby. Odkrywa też praktyczną zasadę, że ludzie chcą tego bardziej, im trudniej się to zdobywa.

Jeszcze tego samego dnia Tomek spotyka znowu chłopca, z którym wcześniej się bił. Dochodzi do kolejnej bójki, po której przeciwnik odchodzi zapłakany, ale wcześniej rzuca jeszcze kamieniem. Wieczorem ciotka Polly postanawia w niedzielę dać Tomkowi ciężką pracę. Od początku widać, że chłopiec jest żywy, sprytny i niechętny każdej odpowiedzialności, ale też potrafi działać z pomysłem, gdy chce osiągnąć własny cel.