Najważniejsze postacie to Antygona, Ismena, Kreon, Hajmon, Tyrezjasz, strażnik, Eurydyka i chór tebańskich starców. Antygona jest córką Edypa i główną bohaterką dramatu. Kieruje się wiernością wobec zmarłego brata i praw bogów. Ismena jest jej siostrą, ostrożniejszą i skłonną do posłuszeństwa wobec władzy. Kreon to król Teb, który stawia prawo państwowe ponad wszystko i nie chce ustąpić. Hajmon jest synem Kreona i narzeczonym Antygony; próbuje nakłonić ojca do zmiany decyzji. Tyrezjasz jest wróżbitą, który ostrzega króla przed gniewem bogów. Eurydyka to żona Kreona i matka Hajmona. Strażnik przynosi wieści o pogrzebaniu Polinika i o schwytaniu Antygony. Chór komentuje wydarzenia i przypomina o porządku moralnym oraz o potędze bogów.
Czas i miejsce akcji nie są dokładnie określone historycznie. Akcja toczy się w Tebach, przed dworcem królewskim, a później także przy grobie Antygony. To świat mitu, związany z rodem Labdakidów, czyli rodziną Edypa.
Główne motywy i problemy to konflikt prawa boskiego i prawa państwowego, obowiązek wobec rodziny, władza i odpowiedzialność rządzącego, pycha, upór, kara, los rodu oraz cena wierności własnym przekonaniom. Antygona wybiera pochówek brata mimo zakazu, bo uznaje prawa bogów za ważniejsze od rozkazu Kreona. Kreon broni autorytetu państwa, ale jego nieustępliwość prowadzi do klęski. W dramacie ważne są też motywy śmierci, grobu, szału, wróżby i nieodwracalnego losu. Zakończenie pokazuje, że lekceważenie bogów, upór i brak rozwagi prowadzą do nieszczęścia całej rodziny i państwa.