Kategorie
Jądro ciemności - Joseph Conrad - Strona 79
Wszyscy pielgrzymi wypadli, aby zobaczyć. Zostałem i jadłem dalej. Sądzę, że mnie uznano za brutalnie nieczułego. Nie jadłem jednak wiele. Tam wewnątrz paliła się lampa — wiecie, światło — na dworze było tak strasznie, strasznie ciemno. Już nie zbliżyłem się więcej do wybitnego człowieka, który wydał wyrok na ziemskie przygody swej duszy. Głos jego ucichł. Cóż tam było poza tym? Ale oczywiście wiedziałem, że pielgrzymi pochowali coś nazajutrz w błotnistej dziurze.
A potem — bardzo niewiele brakowało, by i mnie pochowano.
A potem — bardzo niewiele brakowało, by i mnie pochowano.
Kategorie: Młoda Polska · Szkoła średnia
Źródło tekstu: Wolne Lektury, tłumaczenie: Aniela Zagórska.
Realizacja serwisu: Virtualmedia