Automatyzacja w szkole bez programowania: jak oszczędzić czas nauczyciela i ucznia

Sprawdzanie, czy wszyscy oddali pracę, przypominanie o terminie sprawdzianu, przepisywanie ocen z jednego miejsca do drugiego. W szkole sporo czasu schodzi na czynności, które co tydzień wyglądają tak samo. Wiele z nich da się dziś zautomatyzować bez umiejętności programowania. O narzędziach, które do tego służą, i o tym, gdzie kończą się ich możliwości, piszą autorzy portalu Świat Automatyzacji, który po polsku opisuje automatyzację i sztuczną inteligencję.

Na czym polega automatyzacja bez kodu

Narzędzia typu no-code, na przykład Zapier, Make czy n8n, działają jak klocki. Każda automatyzacja, nazywana przepływem, zaczyna się od wyzwalacza, czyli zdarzenia, na które czeka: nowej odpowiedzi w formularzu, nowego pliku w folderze albo konkretnej godziny. Potem następują kolejne kroki, na przykład zapisanie danych w arkuszu, wysłanie wiadomości czy utworzenie wydarzenia w kalendarzu. Całość układa się w edytorze wizualnym, przeciągając i łącząc bloki.

Dokładniej wyjaśnia to hasło no-code i low-code w słowniku AI portalu Świat Automatyzacji, razem z opisem sytuacji, w których takie narzędzia przestają wystarczać.

Przykłady dla nauczyciela

• zbieranie prac – uczeń wysyła wypracowanie przez formularz, plik sam trafia do folderu klasy, a uczeń dostaje potwierdzenie, że praca dotarła,
• zestawienie wyników – odpowiedzi z kartkówki online zapisują się w arkuszu, gdzie od razu widać, które pytania sprawiły klasie najwięcej kłopotu,
• przypomnienia – dzień przed terminem oddania pracy wiadomość wysyła się sama do osób, które jeszcze jej nie przysłały,
• lista lektur na semestr – terminy omawiania kolejnych książek trafiają do kalendarza klasy z linkiem do pełnego tekstu.

Przykłady dla ucznia

Automatyzacja przydaje się też przy własnej nauce. Najprostszy przykład to plan czytania lektury. Jeśli do sprawdzianu zostały trzy tygodnie, a książka ma w serwisie kilkadziesiąt stron tekstu, można rozpisać je na dni i ustawić w kalendarzu przypomnienia z linkiem do strony na dany dzień. Każda strona lektury na lektury.waw.pl ma stały adres, na przykład druga strona „Pana Tadeusza”, więc link w przypomnieniu prowadzi dokładnie tam, gdzie trzeba zacząć.

Podobnie można zbierać notatki: każda notatka zapisana w telefonie z określonym słowem trafia do jednego dokumentu przed sprawdzianem. To drobne rzeczy, ale oszczędzają szukania po kilku aplikacjach.

Od czego zacząć

Najlepiej wybrać jedną czynność, która powtarza się często i zawsze wygląda tak samo. Warto rozpisać ją na kartce krok po kroku: co ją rozpoczyna, skąd biorą się dane, dokąd mają trafić i kto ma dostać powiadomienie. Taki opis przenosi się potem do narzędzia prawie jeden do jednego. Pierwszy przepływ dobrze jest przetestować na kilku próbnych danych, zanim zacznie działać na prawdziwych.

Na co uważać

• dane uczniów – imiona, oceny i prace to dane osobowe, więc przed podłączeniem zewnętrznej usługi trzeba sprawdzić zasady obowiązujące w szkole,
• konta i uprawnienia – lepiej korzystać ze szkolnego konta niż prywatnego, żeby automatyzacja nie przestała działać, gdy ktoś zmieni pracę,
• koszty – wiele narzędzi ma darmowy plan z limitem operacji, który przy większej liczbie klas może się szybko skończyć,
• rozrost – przepływ z kilkudziesięcioma krokami trudno potem zrozumieć i poprawić, dlatego lepiej budować kilka prostych niż jeden skomplikowany.

Automatyzacja nie zastąpi rozmowy z uczniem ani sprawdzenia pracy, ale może zabrać z tygodnia kilka godzin przepisywania i przypominania. Kto chce pójść dalej, znajdzie na portalu Świat Automatyzacji porównania platform, poradniki i opisy wdrożeń, w tym takich, w których jednym z kroków przepływu jest model językowy.