Antygona - Sofokles - Strona 1

Sofokles
Antygona
tłum. Kazimierz Morawski
OSOBY DRAMATU:
* ANTYGONA, córka Edypa
* ISMENA, jej siostra
* CHÓR TEBANSKICH STARCÓW
* KREON, król Teb
* STRAŻNIK
* HAJMON, syn Kreona
* TYREZJASZ, wróżbita
* POSŁANIEC
* EURYDYKA, żona Kreona
* POSŁANIEC drugi
Rzecz dzieje się przed dworcem królewskim w Tebach.
ANTYGONA
O ukochana siostro ma, Ismeno,
Czy ty nie widzisz, że z klęsk Edypowych
Żadnej za życia los nam nie oszczędza?
Bo nie ma cierpień i nie ma ohydy,
Nie ma niesławy i hańby, które by
Nas pośród nieszczęść pasma nie dotknęły.
Cóż bo za rozkaz znów obwieścił miastu
Ten, który teraz władzę w ręku dzierży?
Czyś zasłyszała? Czy uszło twej wiedzy,
Że znów wrogowie godzą w naszych miłych?
ISMENA
O Antygono, żadna wieść nie doszła
Do mnie, ni słodka, ni goryczy pełna,
Od dnia, gdy braci straciłyśmy obu,
W bratnim zabitych razem pojedynku.
Odkąd tej nocy odeszły Argiwów
Hufce, niczego więcej nie zaznałam
Ni ku pociesze, ni ku większej trosce.
ANTYGONA
Lecz mnie wieść doszła, i dlatego z domu
Cię wywołałam, by rzecz ci powierzyć.
ISMENA
Cóż to? Ty jakieś ciężkie ważysz słowa.